Söz ver mənə, sevgilim! Söz ver ki, soyuqlar düşsə də, hər yan qar-çovğuna bürünsə, ağaclar yarpaqlarını töksə, quşlar da uçub getsə, Günəş yerdən üz döndərsə, Sən məndən dönməyəcəksən. Buraxıb getməyəcəksən məni Söz ver mənə, sevgilim!

Gözlərimi yumunca sən gəlirsən gözümün önünə Unuda bilmirəm səni. İstəsəm də, çalşşsam da özümə söz versəm də, Bacarmıram özümlə. Sən olmayınca dünyam qaralır Səsin gəlməyincə kar oluram Səni görməyincə kor oluram

Dünyanın qəribə işinə bir bax Səni bu dünyaya gətirən – ana! Acından gecələr sızıldayan vaxt Səni qucağına götürən – ana! Anadır bizləri sevib qoruyan Canından qoparıb bizə calayan Gecələr yatmayan, qəfil oyanan Bizə lay-lay deyib yatıran ana!

Bu sevda heç zaman bitməz deyirdim Ən kiçik həsrəti ölüm bilirdim Gecələr yuxumda səni görürdüm Sən demə hər şeyin sonu olarmış Sevgim də nə vaxtsa gül tək solarmış.

Gecələr dərdimi kimə söyləyim? Dərd də atıb gedir məni gecələr. Çox yalnızam, bilmirəm hara gedim Küçələr də görmür məni gecələr. Axşam düşür, hər yan olur qaranlıq, Gözüm ondan başqa kimsəni görmür. El-aləm əylənir, hər yan şadyanlıq Mən isə batıram yasa gecələr.

Dünyanın ən gözəl gülünü dərsəm, Qoxusu ətrinə tay ola bilməz Hər gün camalına nəğmələr qoşsam, Cümlələr, sətirlər say ola bilməz. Dünya məhəbbətsiz fırlana bilməz!

Kaş ki, indi burada olmayaydım Çəkməyəydim bu ağrını, acını İçimdəki qorxu ilə baş-başa Soyuqdan bir küncə sıxılmayaydım. Çox soyuqdur buraların gecəsi Nə işıq var, hər yan zülmət qaranlıq Nə kimsədən kömək uma bilmirəm Təkbaşına soyuqdan da ölürəm

Bəlkə də bu gecə son gecəmizdir Bəlkə də son dəfə yazıram sənə İnan ki, hisslərim safdır, təmizdir Bunları söyləmək çətindir mənə. Bilmirəm nə yazım, nələri yazım

Yenə qələm, ağ kağız və mən tək qalmışıq. Yapa yalnız bir otaqda üçümüzük kağız qələmə baxır, qələmsə mənə mən isə gözlərimi yumub səni xatırlayıram. Nə isə yazmalıyam bu gecə, sevgidən, hisslərimdən, səndən nəsə yazmalıyam, amma nədən, bilmirəm Bu gecə mən şeir yaza bilmirəm.

Bu sevgi ağır bir sınaq olsa da, Qəlbim bu həsrətdən yaşa dolsa da, Sənsizlik ağlayıb saçın yolsa da, Sevib başqasını yaşamaram hədər Səni sevəcəyəm ölənə qədər!

Artıq qərarımı vermişəm sevirəm səni. Dönmək fikrim yoxdur bu qərarımdan Hər şeyi gözə almışam və özümə söz vermişəm sonadək sevəcəm səni.

Bugün halımı soruşma məndən, çox üzgünəm. Nəsə birtəhər olmuşam gecə vaxtı, nələrisə geri qaytarmaq, nələrisə bir daha yaşamaq, nələrisə unutmaq istəyir, əksinə nələrisə yaddaşımda həkk etmək istəyirəm.

Yox, bacarmıram mən daha, Gücsüzəm, acizəm, yalqızam. Həyat da gözümdə kiçilir, insanlar adiləşir Sevə bilmirəm heç kimi Saralıram payızda açmış gül kimi Gecələr ağlayıram, sızlayıram lap bayquş kimi.

Səni ilk görəndən vurğunam sənə, Sevgi kitabıma yazmışam səni. Rastlaşanda deyə bilmirəm sənə Etiraf edim ki, sevirəm səni.

Soyuq bir qış günü tərk etdin məni, Arxanca zillənən gözə əlvida. Yalvardım, and verdim Allaha səni Yalvar-yaxar dolu sözə əlvida.

Gözləməzdin bitər bir gün sevgimiz Bu sevgini bir ömürlük deyirdin. Çoxalıbdır günü-gündən dərdimiz Mən sənə dərd, sən mənə dərd gətirdin

Bütün sevənlərə səslənirəm mən, Qoymayın sevginiz daşa dirənsin. Cılız maneələr, cılız dəyərlər Sizin sevginizi üstələməsin. Yaşayın sevginin hər dəqiqəsini Sevgi hər an, hər saniyə yaşasın